Firma

Więcej niż szum przedsiębiorczości w Indiach

Niektórzy przedsiębiorcy niedawno znaleźli się w centrum uwagi dzięki swoim wielkim sukcesom. Niewielka liczba tych wielkich sukcesów w przedsiębiorczości daje wrażenie, że przedsiębiorczość jest nowością w Indiach. Nie może być nic poza prawdą.

Kontrola rzeczywistości – czy przedsiębiorczość jest nowa?

Od okresu niepodległości samozatrudnienie istniało jako pracodawca nr 1 w Indiach. Sama potrzeba przetrwania zmusiła wielu do samozatrudnienia i utrzymania, co oznacza, że ​​firma zarabia mniej niż to, co jest potrzebne do podstawowej egzystencji. Prawie każdy rodzaj większego zatrudnienia w rolnictwie, agencjach LIC, sklepach spożywczych, sprzedawcy owoców, auto rikszy, elektryku, hydrauliku, cieśle, strzyżeniu włosów i salonie piękności to samozatrudnienie. Kraje o niskim dochodzie na mieszkańca zazwyczaj mają wiele osób prowadzących działalność na własny rachunek, podczas gdy w dobrze prosperujących gospodarkach pracuje więcej osób.

Beyond the Hype – Dlaczego przedsiębiorczość jest tak wysoka w Indiach od czasu uzyskania niepodległości?
Przedsiębiorczość jest bardzo wysoka w Indiach z wielu powodów społecznych, politycznych i ekonomicznych. Ponadto większość gospodarek agrarnych cechuje się wysokim poziomem samozatrudnienia i znaczną liczbą pracowników nieprofesjonalnych wykonujących nisko płatne prace. Stworzenie żywotnej klasy średniej wymaga przynajmniej gospodarki przemysłowej.

Bardzo mało prac rządowych

Po uzyskaniu niepodległości istniała ograniczona liczba przedsiębiorstw sektora publicznego, ponieważ rząd Indii wciąż budował zasilacze. W rezultacie było bardzo niewiele prac rządowych, które istniały w Indiach po uzyskaniu niepodległości. Ponadto niewiele firm sektora prywatnego istniało w Indiach po uzyskaniu niepodległości. Ten niedobór miejsc pracy dla osób wykształconych doprowadził do przymusowego samozatrudnienia.

Brak znaczących miejsc pracy w tradycyjnych firmach

W okresie po uzyskaniu niepodległości nie było znaczących miejsc pracy dla osób wykształconych w tradycyjnych przedsiębiorstwach. Tradycyjne firmy nie działają w profesjonalny sposób, a środowisko w takich firmach zazwyczaj nie sprzyja osobom wykształconym.

Sposób myślenia w rolnictwie podsycał aspiracje związane z przedsiębiorczością

Rolnik ma tendencję do bycia własnym szefem. Rolnik nie pracuje dla innych. W wielu częściach Indii zatrudniona na wsi ręka nazywana jest „wynagrodzeniem”, a termin „wynagrodzenie” ma negatywne znaczenie; oznacza kogoś, kto nie jest przedsiębiorczą, niewykwalifikowaną osobą z niezbyt wspaniałej rodziny. Typową mentalnością rolników jest duma z bycia niezależnym i samozatrudnionym. Przez pokolenia ten sposób myślenia trwał i podsycał aspiracje związane z przedsiębiorczością.

Sektor prywatny przed reformami w 1991 r. Nie był aktywnie zachęcany

Sektor prywatny w Indiach przed 1990 rokiem borykał się z wieloma biurokratycznymi przeszkodami, dlatego nie rozwijał się wystarczająco szybko, aby tworzyć miejsca pracy dla osób poszukujących pracy. W latach 1950–91 z powodu koncesji przemysłowych / programów socjalistycznych sektor prywatny nie był aktywnie wspierany i hamował rozwój. Sam rząd nie traktował sektora prywatnego bardzo życzliwie. Ludzie mogli zrozumieć nastrój rządu i nie chcieli wchodzić do sektora prywatnego, ponieważ codzienna podróż może być pod górę wbrew potędze rządowej biurokracji / dominującej opinii publicznej. To środowisko wpłynęło na rozwój profesjonalnych prywatnych przedsiębiorstw i doprowadziło do niewystarczającego tworzenia miejsc pracy w sektorze prywatnym.

Jeśli oglądasz filmy Amitabha Bachchana w latach 70. i 80., gdy był gwiazdą Bollywood, wspólnym tematem był brak znaczących miejsc pracy w wykształconych Indiach. Frustracja wykształconego Indianina i rola wściekłego młodego człowieka, granego przez Amitabha Bachchana, silnie związały się z publicznością i uczyniły go super gwiazdą. Powszechną sceną w wielu filmach tego czasu była wykształcona osoba posiadająca stopień naukowy i wędrująca od biura do biura w poszukiwaniu pracy, dopóki buty nie dostaną w nich dziur.

Niemożność pracy w organizacjach

We wcześniejszych pokoleniach ludzie przeważnie pracowali na własny rachunek, co w większości nie wymagało umiejętności interpersonalnych i poziomu świadomości pracy zespołowej. Młode pokolenie dorastało, widząc to pokolenie. Nawet jeśli młodsi ludzie starali się dołączyć do zasilaczy i miejsc pracy w sektorze prywatnym, brakowało im umiejętności interpersonalnych i poziomów świadomości, aby uzyskać i utrzymać pracę w takich organizacjach. Ich niezdolność do przystosowania się do pracy w zespołach sprawiła, że ​​wiele wykształconych osób nie nadawało się do pracy w organizacjach. Doprowadziło to również wielu ludzi do podjęcia przymusowego samozatrudnienia.

Prawdziwym rozwojem w Indiach jest jednak wzrost godnych płac, dobrych miejsc pracy w profesjonalnych firmach z sektora prywatnego. Wiele międzynarodowych firm weszło również na rynek indyjski i utworzono dziesiątki tysięcy godnych zaufania miejsc pracy. W przeciwieństwie do tego, co jest ogólnie postrzegane, rzeczywistość jest taka, że ​​dzisiaj nie obserwujemy wzrostu przedsiębiorczości. Rzeczywistość to agresywność i determinacja, z jaką Indianie porzucili nastawienie samozatrudnienia, aby dołączyć do profesjonalnej siły roboczej jako pracownicy.